Cloud Computing چیست؟ راهنمای جامع رایانش ابری و فناوری‌های Cloud

Cloud Computing یا رایانش ابری به روشی برای ارائه منابع و خدمات پردازشی از طریق اینترنت گفته می‌شود. در این مدل، سازمان‌ها و کاربران برای استفاده از منابعی مانند Server، Storage، Database و قدرت پردازشی، لزوماً نیازی به خرید و مدیریت مستقیم زیرساخت فیزیکی ندارند و می‌توانند این منابع را از طریق Cloud Providerها دریافت کنند.

به زبان ساده، Cloud Computing به شما اجازه می‌دهد به‌جای ساخت و نگهداری تمام زیرساخت‌های IT در محل سازمان، از منابع موردنیاز خود به‌صورت آنلاین و در زمان موردنیاز استفاده کنید.

برای مثال، یک کسب‌وکار می‌تواند به‌جای خرید چندین سرور فیزیکی، یک یا چند Virtual Machine ایجاد کند و تنها بر اساس میزان استفاده خود هزینه بپردازد. این مدل باعث شده است توسعه و راه‌اندازی Applicationها سریع‌تر و انعطاف‌پذیرتر شود.

Cloud Computing فقط به Storage یا اجرای Application محدود نمی‌شود. امروزه طیف گسترده‌ای از خدمات مانند Compute، Networking، Database، Backup و Security در قالب سرویس‌های Cloud ارائه می‌شوند. به همین دلیل، Cloud به یکی از مهم‌ترین پایه‌های زیرساخت مدرن تبدیل شده است.

 Cloud Computing چگونه کار می‌کند؟

در پشت بسیاری از سرویس‌های Cloud، مجموعه بزرگی از Data Centerها، Serverها و تجهیزات Network قرار دارند. این زیرساخت‌ها توسط Cloud Provider مدیریت می‌شوند و کاربران می‌توانند از طریق اینترنت به منابع موردنیاز خود دسترسی پیدا کنند.

زمانی که یک کاربر به یک سرویس Cloud نیاز دارد، به‌جای تهیه مستقیم سخت‌افزار، منابع موردنظر خود را از طریق یک Portal، API یا ابزارهای مدیریتی درخواست می‌کند. برای مثال، می‌توان یک Virtual Machine جدید ایجاد کرد، ظرفیت Storage را افزایش داد یا یک Application را روی زیرساخت Cloud Deploy کرد.

یکی از فناوری‌های مهم در این فرآیند Virtualization است. Virtualization امکان تقسیم منابع فیزیکی یک Server و استفاده از آن‌ها برای ایجاد محیط‌های جداگانه را فراهم می‌کند. این موضوع باعث می‌شود Cloud Provider بتواند منابع خود را به شکل انعطاف‌پذیرتر و کارآمدتری در اختیار کاربران مختلف قرار دهد.

به‌طور کلی، Cloud Computing ترکیبی از زیرساخت فیزیکی، Virtualization، Automation و شبکه است که دسترسی سریع و مقیاس‌پذیر به منابع پردازشی را ممکن می‌کند.

چرا Cloud Computing به وجود آمد؟

پیش از گسترش Cloud Computing، سازمان‌ها معمولاً مجبور بودند زیرساخت موردنیاز خود را به‌صورت مستقیم تهیه و مدیریت کنند. خرید Server، تجهیزات Network و فضای Storage علاوه بر هزینه اولیه بالا، به زمان و نیروی انسانی برای نصب، نگهداری و به‌روزرسانی نیاز داشت.

یکی دیگر از مشکلات، مقیاس‌پذیری بود. اگر یک کسب‌وکار ناگهان به منابع بیشتری نیاز پیدا می‌کرد، باید سخت‌افزار جدید خریداری و به زیرساخت اضافه می‌کرد. از طرف دیگر، در دوره‌هایی که استفاده کاهش پیدا می‌کرد، ممکن بود بخشی از این منابع بدون استفاده باقی بمانند.

Cloud Computing برای پاسخ به این چالش‌ها گسترش پیدا کرد. در این مدل، منابع می‌توانند سریع‌تر تهیه شوند و سازمان‌ها امکان افزایش یا کاهش ظرفیت خود را متناسب با نیازشان دارند.

بنابراین یکی از اهداف اصلی Cloud، تغییر نگاه به زیرساخت IT بود؛ به‌جای اینکه منابع به‌صورت ثابت و از قبل خریداری شوند، بتوان آن‌ها را به‌صورت منعطف و بر اساس نیاز مصرف کرد.

اجزای اصلی  Cloud Computing

 Cloud Computing از مجموعه‌ای از فناوری‌ها و منابع مختلف تشکیل شده است که در کنار یکدیگر امکان ارائه خدمات ابری را فراهم می‌کنند. مهم‌ترین بخش‌های این زیرساخت شامل Compute، Storage، Networking،  Virtualization و Security  هستند.

 Compute شامل منابع پردازشی موردنیاز برای اجرای Applicationها و سرویس‌ها است. این منابع می‌توانند در قالب Virtual Machine، Container یا مدل‌های پیشرفته‌تری مانند Serverless در اختیار کاربران قرار بگیرند.

 Storage وظیفه ذخیره‌سازی و مدیریت داده‌ها را بر عهده دارد. از ذخیره فایل‌های ساده گرفته تا Databaseها و Backupها، همگی می‌توانند روی زیرساخت Cloud مدیریت شوند.

بخش Networking ارتباط میان سرویس‌ها، کاربران و منابع مختلف را فراهم می‌کند. در کنار آن، Virtualization باعث می‌شود منابع فیزیکی به شکل انعطاف‌پذیرتری مورد استفاده قرار بگیرند و امکان ایجاد محیط‌های مجازی مختلف فراهم شود.

در نهایت،  Security نقش مهمی در محافظت از داده‌ها، Applicationها و دسترسی کاربران دارد. مدیریت هویت، کنترل دسترسی و محافظت از منابع، بخشی از موضوعات مهم Cloud Security محسوب می‌شوند.

این اجزا پایه اصلی Cloud Computing را تشکیل می‌دهند و در بخش‌های بعدی مقاله، ارتباط آن‌ها با مفاهیمی مانند Cloud Native، Containers، Kubernetes و Infrastructure as Code را بررسی خواهیم کرد.

انواع مدل‌های استقرار Cloud

همه Cloudها به یک شکل پیاده‌سازی نمی‌شوند. یک سازمان ممکن است تمام زیرساخت خود را از یک ارائه‌دهنده عمومی دریافت کند، در حالی که سازمان دیگر ترجیح دهد بخشی از منابع را در محیط اختصاصی خود نگه دارد.

به‌طور کلی، چهار مدل اصلی برای استقرار Cloud وجود دارد:

• Public Cloud
• Private Cloud
• Hybrid Cloud
• Multi Cloud

در Public Cloud، زیرساخت توسط یک Cloud Provider مدیریت می‌شود و کاربران می‌توانند بر اساس نیاز خود از منابع آن استفاده کنند. این مدل معمولاً انعطاف‌پذیری بالایی دارد و راه‌اندازی منابع در آن سریع‌تر انجام می‌شود.

 Private Cloud برای یک سازمان یا مجموعه مشخص طراحی می‌شود. در این حالت، کنترل بیشتری روی زیرساخت و نحوه مدیریت منابع وجود دارد. به همین دلیل، Private Cloud می‌تواند برای سازمان‌هایی که نیازهای امنیتی یا Compliance خاصی دارند، گزینه مناسبی باشد.

گاهی سازمان‌ها این دو رویکرد را با یکدیگر ترکیب می‌کنند که به آن Hybrid Cloud گفته می‌شود. در این مدل، بخشی از منابع در محیط Private Cloud و بخشی دیگر در Public Cloud قرار می‌گیرند.

Multi Cloud نیز به استفاده از سرویس‌های بیش از یک Cloud Provider اشاره دارد. سازمان ممکن است برای نیازهای مختلف خود از چند Provider استفاده کند تا وابستگی کامل به یک ارائه‌دهنده نداشته باشد یا از قابلیت‌های متفاوت هر سرویس بهره ببرد.

 Virtualization و نقش آن در Cloud Computing

یکی از فناوری‌هایی که مسیر توسعه Cloud Computing را هموار کرد، Virtualization بود. این فناوری امکان استفاده انعطاف‌پذیرتر از منابع سخت‌افزاری را فراهم کرد و باعث شد یک Server فیزیکی بتواند برای اجرای چند محیط مجزا مورد استفاده قرار بگیرد.

در گذشته، یک Application معمولاً روی یک Server فیزیکی اجرا می‌شد. در بسیاری از موارد نیز تمام ظرفیت Server مورد استفاده قرار نمی‌گرفت و بخشی از منابع پردازشی بدون استفاده باقی می‌ماند.

Virtualization این مدل را تغییر داد. با استفاده از این فناوری می‌توان منابع یک Server فیزیکی مانند CPU، Memory و Storage را تقسیم کرد و چندین Virtual Machine را روی آن اجرا کرد. هر Virtual Machine می‌تواند سیستم‌عامل و محیط مخصوص به خود را داشته باشد.

این قابلیت برای Cloud Computing اهمیت زیادی دارد، زیرا Cloud Provider می‌تواند منابع فیزیکی خود را به شکل کارآمدتری مدیریت کند. البته Virtualization فقط به Cloud محدود نیست، اما یکی از فناوری‌های مهمی است که زمینه توسعه زیرساخت‌های مدرن Cloud را فراهم کرده است.

در این فرآیند، Hypervisor نقش کلیدی دارد. Hypervisor نرم‌افزاری است که میان سخت‌افزار فیزیکی و Virtual Machineها قرار می‌گیرد و مدیریت و تخصیص منابع را امکان‌پذیر می‌کند.

 Cloud Native چیست؟

با گسترش Cloud Computing، شیوه توسعه و اجرای Applicationها نیز تغییر کرد. همه نرم‌افزارها به یک اندازه برای محیط‌های Cloud طراحی نشده‌اند؛ به همین دلیل مفهوم Cloud Native به وجود آمد.

 Cloud Native به رویکردی گفته می‌شود که در آن Application از ابتدا با در نظر گرفتن قابلیت‌ها و ویژگی‌های محیط Cloud طراحی و توسعه داده می‌شود. هدف این رویکرد، استفاده بهتر از مزایایی مانند Scalability، Automation و انعطاف‌پذیری زیرساخت است.

برای مثال، یک Application Cloud Native می‌تواند از چندین Service کوچک تشکیل شده باشد و هر بخش به‌صورت مستقل توسعه یا Deploy شود. این ساختار معمولاً به تیم‌ها کمک می‌کند تغییرات را سریع‌تر و با انعطاف بیشتری مدیریت کنند.

فناوری‌هایی مانند Containers، Docker، Kubernetes و Infrastructure as Code نیز ارتباط نزدیکی با Cloud Native دارند. این ابزارها و رویکردها به سازمان‌ها کمک می‌کنند Applicationها و Infrastructure را به شکل خودکارتر و قابل‌تکرارتری مدیریت کنند.

 Cloud Native فقط استفاده از یک ابزار خاص نیست؛ بلکه رویکردی برای ساخت و اجرای Applicationها در محیط‌های مدرن Cloud است.

 Serverless چیست؟

نام Serverless ممکن است این تصور را ایجاد کند که در این مدل هیچ Serverی وجود ندارد، اما این برداشت درست نیست. Serverها همچنان وجود دارند؛ تفاوت اصلی این است که مدیریت مستقیم آن‌ها معمولاً بر عهده Developer یا تیم       Application نیست.

در Serverless، Cloud Provider بخش بزرگی از مدیریت Infrastructure را انجام می‌دهد. Developer بیشتر روی نوشتن و اجرای Code تمرکز می‌کند و نیاز کمتری به مدیریت Server، Operating System یا جزئیات زیرساخت دارد.

برای مثال، یک Function می‌تواند پس از وقوع یک Event مشخص اجرا شود. ممکن است این Event دریافت یک درخواست از کاربر، آپلود یک فایل یا ارسال یک پیام باشد. پس از اجرای Function نیز منابع موردنیاز آزاد می‌شوند.

این مدل می‌تواند برای برخی Applicationها مزایایی مانند کاهش مسئولیت مدیریت زیرساخت و امکان مقیاس‌پذیری خودکار فراهم کند. با این حال،  Serverlessبرای همه سناریوها مناسب نیست و انتخاب آن به نوع Application، معماری و نیازهای سازمان بستگی دارد.

Serverless را می‌توان یکی از رویکردهای مدرن Cloud Computing دانست که تمرکز تیم را از مدیریت مستقیم زیرساخت، به سمت توسعه و ارائه سریع‌تر قابلیت‌های نرم‌افزاری منتقل می‌کند.

Infrastructure as Code  چیست و چه ارتباطی با Cloud دارد؟

مدیریت زیرساخت Cloud زمانی که تعداد Serverها و سرویس‌ها افزایش پیدا می‌کند، می‌تواند پیچیده شود. اگر هر منبع به‌صورت دستی ایجاد و پیکربندی شود، احتمال خطای انسانی و تفاوت میان Environmentها نیز بیشتر خواهد شد. Infrastructure as Code  یا IaC برای حل همین مسئله شکل گرفته است.

در IaC، زیرساخت به‌جای اینکه فقط از طریق پنل‌های مدیریتی و به‌صورت دستی ساخته شود، با استفاده از Code و فایل‌های Configuration تعریف می‌شود. به این ترتیب می‌توان ایجاد Virtual Machine، Network، Storage و سایر منابع را به شکل قابل‌تکرار و قابل‌مدیریت انجام داد.

فرض کنید یک تیم باید یک Environment مشابه را برای چند پروژه مختلف ایجاد کند. در روش دستی، تنظیمات باید چندین بار انجام شوند؛ اما در IaC می‌توان همان Configuration را دوباره اجرا کرد و زیرساختی مشابه ساخت. این ویژگی در محیط‌های  Cloud که منابع مرتباً ایجاد، تغییر و حذف می‌شوند اهمیت زیادی دارد.

ابزارهایی مانند Terraform، AWS CloudFormation و Pulumi از راهکارهای شناخته‌شده در حوزه Infrastructure as Code هستند. IaC همچنین ارتباط نزدیکی با DevOps دارد، زیرا می‌تواند Infrastructure Management را وارد فرآیند Version Control و CI/CD کند.

Cloud Security  چیست؟

گسترش استفاده از Cloud به این معنا نیست که مسئولیت امنیت به‌طور کامل بر عهده Cloud Provider قرار می‌گیرد. امنیت در Cloud یک مسئولیت مشترک میان Provider و مشتری است و میزان این مسئولیت با توجه به نوع سرویس متفاوت خواهد بود.

برای مثال، در برخی سرویس‌ها Provider مسئول مدیریت زیرساخت فیزیکی و بخش‌هایی از سیستم است، اما سازمان همچنان باید دسترسی کاربران، داده‌ها و Configurationهای خود را به‌درستی مدیریت کند.

چند مورد از مهم‌ترین موضوعات Cloud Security عبارت‌اند از:

Identity and Access Management: مشخص کردن اینکه چه کسی به چه منابعی دسترسی دارد

Encryption: محافظت از داده‌ها هنگام انتقال و ذخیره‌سازی

Network Security: کنترل ارتباطات میان کاربران، Applicationها و منابع Cloud

Monitoring: شناسایی رفتارهای غیرعادی و رویدادهای امنیتی

Backup و Recovery: محافظت از داده‌ها در برابر حذف، خرابی یا Incident

یکی از اشتباهات رایج این است که سازمان تصور کند انتقال Application به Cloud به‌صورت خودکار امنیت آن را تضمین می‌کند. در واقع، Configuration نادرست، دسترسی‌های بیش از حد و مدیریت ضعیف Credentials همچنان می‌توانند باعث ایجاد آسیب‌پذیری شوند.

مزایای  Cloud Computing

یکی از دلایل اصلی رشد Cloud Computing، انعطاف‌پذیری آن در مقایسه با زیرساخت‌های سنتی است. یک سازمان می‌تواند منابع موردنیاز خود را سریع‌تر ایجاد کند و در صورت تغییر شرایط، ظرفیت آن‌ها را افزایش یا کاهش دهد.

مهم‌ترین مزایای Cloud Computing را می‌توان در جدول زیر خلاصه کرد:

برای مثال، یک فروشگاه اینترنتی ممکن است در روزهای عادی به منابع محدودی نیاز داشته باشد، اما هنگام یک کمپین فروش با افزایش شدید Traffic مواجه شود. Cloud می‌تواند امکان افزایش ظرفیت را فراهم کند تا Infrastructure بتواند با این تغییر تقاضا سازگار شود.

البته کاهش هزینه در Cloud همیشه به معنای «ارزان‌تر بودن» نیست. اگر منابع بدون کنترل ایجاد شوند یا مورد استفاده قرار نگیرند، هزینه Cloud می‌تواند به‌سرعت افزایش پیدا کند. به همین دلیل Cost Management بخش مهمی ازCloud Strategy است.

چالش‌ها و معایب  Cloud Computing

 Cloud Computing مزایای زیادی دارد، اما انتخاب آن بدون در نظر گرفتن محدودیت‌ها می‌تواند مشکلات جدیدی ایجاد کند. یکی از مهم‌ترین موارد،  Vendor Lock-in است؛ یعنی سازمان به یک Cloud Provider یا مجموعه خاصی از سرویس‌ها وابسته شود و انتقال Application به Provider دیگر دشوار یا پرهزینه باشد.

مدیریت هزینه نیز چالش مهم دیگری است. در Infrastructure سنتی، بخش زیادی از هزینه‌ها قبل از راه‌اندازی مشخص هستند، اما در Cloud میزان مصرف منابع می‌تواند روی هزینه نهایی تأثیر مستقیم داشته باشد. بدون Monitoring و کنترل مناسب، یک Application می‌تواند منابع بیشتری از حد انتظار مصرف کند.

موضوعات امنیتی و Compliance نیز نباید نادیده گرفته شوند. سازمان‌ها باید بررسی کنند که داده‌ها در چه Regionهایی ذخیره می‌شوند، چه کسانی به آن‌ها دسترسی دارند و آیا سرویس انتخاب‌شده با الزامات قانونی و امنیتی آن‌ها سازگار است یا خیر.

در نهایت، پیچیدگی نیز می‌تواند افزایش پیدا کند. Cloud Providerها سرویس‌های بسیار متنوعی ارائه می‌کنند و مدیریت صحیح Compute، Network، Storage، Identity و سایر سرویس‌ها به دانش تخصصی نیاز دارد.

 Cloud Computing و فناوری‌های مرتبط

Cloud Computing به‌تنهایی یک فناوری مستقل و جدا از سایر بخش‌های IT نیست؛ بلکه با مجموعه‌ای از فناوری‌های مدرن ارتباط نزدیکی دارد. بسیاری از مفاهیمی که در سال‌های اخیر در حوزه زیرساخت و توسعه نرم‌افزار گسترش پیدا کرده‌اند، روی قابلیت‌های Cloud تکیه می‌کنند.

در یک معماری مدرن ممکن است Virtualization برای ایجاد منابع مجازی، Containers برای بسته‌بندی Application، Docker برای ساخت و اجرای Container و Kubernetes برای مدیریت آن‌ها مورد استفاده قرار گیرد. در کنار این موارد،  Infrastructure as Code امکان تعریف و مدیریت Infrastructure با Code را فراهم می‌کند.

از طرف دیگر، Cloud Native یک رویکرد برای طراحی Applicationهایی است که از قابلیت‌های Cloud به شکل مؤثرتری استفاده می‌کنند و Serverless نیز مدیریت مستقیم بخش زیادی از Infrastructure را از دوش تیم توسعه برمی‌دارد.

می‌توان ارتباط این مفاهیم را به شکل زیر خلاصه کرد:

این ارتباط نشان می‌دهد Cloud Computing را بهتر است به‌عنوان یک اکوسیستم در نظر بگیریم، نه صرفاً اجاره چند Server از طریق اینترنت. هرکدام از این فناوری‌ها بخشی از این اکوسیستم را شکل می‌دهند و در مقالات بعدی می‌توان آن‌ها را به‌صورت مستقل و عمیق‌تر بررسی کرد.

کاربردهای Cloud Computing

Cloud Computing امروزه فقط برای میزبانی وب‌سایت‌ها استفاده نمی‌شود و تقریباً در بخش‌های مختلف فناوری اطلاعات کاربرد دارد. یک سازمان می‌تواند از Cloud برای اجرای Application، ذخیره داده، تحلیل اطلاعات، پشتیبان‌گیری و حتی اجرای Workloadهای سنگین استفاده کند.

برخی از مهم‌ترین کاربردها عبارت‌اند از:

میزبانی وب‌سایت و : Application اجرای سرویس‌های آنلاین بدون نیاز به مدیریت مستقیم Serverهای فیزیکی.

 Data Storage و :Backup ذخیره و پشتیبان‌گیری از حجم زیادی از داده‌ها.

 Big Data و :Data Analytics پردازش و تحلیل حجم بالای اطلاعات با استفاده از منابع مقیاس‌پذیر.

AI و :Machine Learning فراهم کردن منابع پردازشی موردنیاز برای آموزش و اجرای مدل‌های هوش مصنوعی.

 :Disaster Recoveryایجاد زیرساخت پشتیبان برای بازیابی سرویس‌ها پس از خرابی یا Incident.

 Development و :Testing ایجاد سریع Environmentهای جداگانه برای توسعه و تست نرم‌افزار.

برای یک تیم Software Development نیز Cloud می‌تواند فرآیند ایجاد Environment را بسیار ساده‌تر کند. Developerها می‌توانند منابع موردنیاز خود را ایجاد کنند، Application را تست کنند و پس از پایان کار، منابع را حذف کنند؛ بدون اینکه لازم باشد برای هر پروژه سخت‌افزار جدید تهیه شود.

 Cloud Computing برای کسب‌وکارها چه اهمیتی دارد؟

برای کسب‌وکارها،  Cloud Computing فقط یک انتخاب فنی نیست؛ بلکه می‌تواند روی سرعت توسعه، هزینه‌ها و نحوه ارائه خدمات نیز تأثیر بگذارد.

فرض کنید یک Startup در ابتدای فعالیت خود نمی‌داند Application آن در ماه‌های آینده به چه میزان منابع نیاز خواهد داشت. خرید Infrastructure گسترده از همان ابتدا می‌تواند سرمایه زیادی مصرف کند. Cloud این امکان را می‌دهد که کسب‌وکار با منابع محدود شروع کند و هم‌زمان با رشد کاربران، ظرفیت Infrastructure را افزایش دهد.

از طرف دیگر، تیم‌های فنی می‌توانند سریع‌تر Environmentهای جدید ایجاد کنند و Releaseهای بیشتری داشته باشند. این موضوع مخصوصاً در سازمان‌هایی که از DevOps و CI/CD استفاده می‌کنند اهمیت زیادی دارد.

البته استفاده از Cloud بدون برنامه‌ریزی مالی و فنی می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد. بنابراین قبل از Migration باید عواملی مانند هزینه، Security، Compliance، Performance و وابستگی به Provider بررسی شوند.

Cloud Computing و DevOps

Cloud و DevOps رابطه نزدیکی با یکدیگر دارند. Cloud امکاناتی را فراهم می‌کند که بسیاری از اصول DevOps، مانند Automation، Scalability و Infrastructure as Code، راحت‌تر پیاده‌سازی شوند.

برای مثال، یک تیم می‌تواند با استفاده از IaC زیرساخت موردنیاز را با Code تعریف کند و سپس آن را از طریق CI/CD Pipeline ایجاد یا تغییر دهد. در کنار آن، Containerها و Kubernetes نیز می‌توانند فرآیند Deployment و مدیریت Applicationها را ساده‌تر کنند.

از طرف دیگر، Cloud به تیم‌ها اجازه می‌دهد Infrastructure را سریع‌تر Provision کنند. بنابراین فاصله میان Development و Operations کاهش پیدا می‌کند و تیم می‌تواند چرخه Software Delivery را کوتاه‌تر کند.

البته Cloud به‌تنهایی DevOps ایجاد نمی‌کند. اگر Culture، Collaboration و فرآیندهای مناسب وجود نداشته باشند، استفاده از Cloud صرفاً زیرساخت جدیدی در اختیار سازمان قرار می‌دهد.

چگونه Cloud Provider مناسب را انتخاب کنیم؟

انتخاب Cloud Provider باید بر اساس نیاز واقعی سازمان انجام شود، نه صرفاً محبوبیت یک Provider. ممکن است سرویسی که برای یک شرکت مناسب است، برای سازمان دیگری به دلیل هزینه، Compliance یا معماری Application انتخاب مناسبی نباشد.

چند معیار مهم برای این تصمیم عبارت‌اند از:

همچنین بهتر است قبل از انتخاب نهایی، هزینه واقعی اجرای Workload در شرایط مختلف بررسی شود. قیمت یک Virtual Machine به‌تنهایی معیار مناسبی برای مقایسه نیست و مواردی مانند Storage، Network، Database و Monitoring نیز می‌توانند روی هزینه نهایی تأثیر بگذارند.

 Cloud Computing در آینده

 Cloud Computing همچنان در حال تغییر است و مرز میان Cloud، Infrastructure و Application Development روزبه‌روز کمتر می‌شود. فناوری‌هایی مانند Cloud Native، Serverless، Containers و Infrastructure as Code در حال تغییر شیوه طراحی و مدیریت سیستم‌های نرم‌افزاری هستند.

از طرف دیگر، رشد Artificial Intelligence نیاز به منابع پردازشی انعطاف‌پذیر را بیشتر کرده است. بسیاری از سازمان‌ها برای آموزش و اجرای مدل‌های AI به منابعی نیاز دارند که تهیه و مدیریت آن‌ها در مقیاس بزرگ روی زیرساخت سنتی دشوار است.

روندهایی مانند Edge Computing، Hybrid Cloud و Multi Cloud نیز نشان می‌دهند که آینده الزاماً به یک مدل واحد محدود نخواهد بود. سازمان‌ها بسته به نوع Workload ممکن است ترکیبی از چند محیط و فناوری را مورد استفاده قرار دهند.

در نتیجه، مسیر Cloud Computing بیشتر به سمت زیرساخت‌های خودکار، مقیاس‌پذیر و هوشمند حرکت می‌کند.

جمع‌بندی

Cloud Computing روشی برای ارائه منابع و خدمات پردازشی از طریق شبکه است که مدل سنتی مدیریت Infrastructure را تا حد زیادی تغییر داده است. سازمان‌ها می‌توانند به‌جای خرید و نگهداری مستقیم تمام سخت‌افزارها، منابع موردنیاز خود را به شکل منعطف‌تری دریافت و مدیریت کنند.

در این مقاله دیدیم که Cloud تنها به Public Cloud یا Virtual Machine محدود نمی‌شود. مفاهیمی مانند Private Cloud، Hybrid Cloud، Multi Cloud، Virtualization، Containers، Kubernetes،  Serverless و Infrastructure as   Code هرکدام بخشی از اکوسیستم گسترده Cloud را تشکیل می‌دهند.

از طرف دیگر، استفاده موفق از Cloud نیازمند توجه هم‌زمان به Security، Cost Management،  Scalability و   Architecture است. بنابراین مهاجرت به Cloud نباید صرفاً یک تغییر Infrastructure در نظر گرفته شود؛ بلکه بهتر است به‌عنوان بخشی از یک تحول گسترده‌تر در نحوه توسعه، استقرار و مدیریت سرویس‌های IT دیده شود.

در مقالات بعدی این Pillar می‌توان هرکدام از این مفاهیم را به‌صورت تخصصی بررسی کرد؛ از Public Cloud و Private Cloud گرفته تا Cloud Native، Kubernetes، Docker و Cloud Security.