Public Cloud چیست؟

Public Cloud چیست؟ بررسی مزایا، معایب، کاربردها و نحوه کار رایانش ابری عمومی

Public Cloud چیست؟

Public Cloud  یا ابر عمومی یکی از مدل‌های اصلی Cloud Computing است که در آن منابع پردازشی و سرویس‌های زیرساختی توسط یک Cloud Provider در اختیار کاربران و سازمان‌ها قرار می‌گیرند. در این مدل، شرکت‌ها نیازی ندارند برای استفاده از سرویس‌های Cloud،   Data Center یا مجموعه‌ای از Serverهای فیزیکی را خودشان راه‌اندازی و مدیریت کنند.

به زبان ساده، سازمان منابع موردنیاز خود را از یک Provider دریافت می‌کند و می‌تواند بر اساس نیاز، آن‌ها را افزایش یا کاهش دهد. این منابع ممکن است شامل Compute، Storage، Database، Networking و سرویس‌های مختلف نرم‌افزاری باشند.

نکته مهم این است که واژه Public به معنای عمومی یا قابل مشاهده بودن اطلاعات کاربران نیست. منابع زیرساختی توسط Provider مدیریت می‌شوند، اما هر مشتری محیط و دسترسی‌های مخصوص به خود را دارد و داده‌های او قرار نیست برای سایر کاربران قابل مشاهده باشد.

Public Cloud به‌خصوص برای کسب‌وکارهایی جذاب است که می‌خواهند بدون سرمایه‌گذاری سنگین روی Hardware، سریع‌تر Infrastructure موردنیاز خود را راه‌اندازی کنند.

 Public Cloud چگونه کار می‌کند؟

در پشت یک Public Cloud، Data Centerهای بزرگی قرار دارند که از تعداد زیادی Server، Storage و تجهیزات Network تشکیل شده‌اند. Cloud Provider این Infrastructure را مدیریت می‌کند و منابع آن را به‌صورت سرویس در اختیار مشتریان مختلف قرار می‌دهد.

کاربر معمولاً از طریق Web Console، API یا ابزارهای Command Line می‌تواند منابع موردنظر خود را ایجاد و مدیریت کند. برای مثال، یک تیم توسعه می‌تواند یک Virtual Machine ایجاد کند، فضای Storage جدیدی اختصاص دهد یا یک Database راه‌اندازی کند.

در این فرآیند، فناوری‌هایی مانند Virtualization و Automation نقش مهمی دارند. منابع فیزیکی می‌توانند میان Workloadهای مختلف توزیع شوند و Provider نیز با استفاده از سیستم‌های مدیریتی، ظرفیت Infrastructure را متناسب با نیاز کاربران کنترل می‌کند.

از طرف دیگر، مدل مصرف Public Cloud معمولاً انعطاف‌پذیر است. اگر Application یک شرکت با افزایش ناگهانی کاربران مواجه شود، می‌توان منابع بیشتری در اختیار آن قرار داد؛ زمانی که تقاضا کاهش پیدا کند نیز امکان کاهش منابع وجود دارد.

اجزای اصلی Public Cloud

Public Cloud فقط مجموعه‌ای از Virtual Machineها نیستProviderها معمولاً مجموعه بزرگی از سرویس‌ها را ارائه می‌کنند که هرکدام بخش متفاوتی از نیازهای Infrastructure و Application را پوشش می‌دهند.

Compute  یکی از اجزای اصلی است و منابع پردازشی موردنیاز برای اجرای Applicationها را فراهم می‌کند. Virtual Machineها، Containerها و برخی سرویس‌های Serverless می‌توانند در این دسته قرار بگیرند.

Storage برای ذخیره فایل‌ها، داده‌های Application، Backup و سایر اطلاعات استفاده می‌شود. بسته به نوع Workload، مدل‌های مختلفی از Storage در اختیار کاربران قرار می‌گیرد.

در کنار این موارد، Networking وظیفه برقراری ارتباط میان کاربران، Applicationها و سرویس‌های مختلف را بر عهده دارد. Database،   Monitoring و Security نیز از دیگر بخش‌های مهم Public Cloud هستند.

جزء

کاربرد

Compute

اجرای Application و Workload

Storage

ذخیره داده و فایل

Networking

برقراری ارتباط میان منابع

Database

ذخیره و مدیریت داده‌های ساختاریافته

Security

محافظت از منابع و کنترل دسترسی

Monitoring

بررسی وضعیت و عملکرد سرویس‌ها

به‌طور خلاصه می‌توان این اجزا را چنین در نظر گرفت:

ویژگی‌های  Public Cloud

یکی از ویژگی‌های اصلی Public Cloud این است که منابع می‌توانند On-Demand در اختیار کاربران قرار بگیرند. یعنی لازم نیست سازمان از مدت‌ها قبل سخت‌افزار موردنیاز خود را خریداری کند و منتظر آماده شدن آن بماند.

ویژگی مهم دیگر، Scalability است. فرض کنید یک Application در حالت عادی به 10 Server نیاز دارد، اما در زمان یک کمپین تبلیغاتی Traffic آن چند برابر می‌شود. در Public Cloud می‌توان ظرفیت Infrastructure را متناسب با شرایط افزایش داد.

Pay-as-you-go   نیز مدل مهمی در بسیاری از سرویس‌های Public Cloud است. در این روش، هزینه به میزان مصرف منابع و نوع سرویس وابسته است؛ بنابراین سازمان می‌تواند بدون خرید اولیه حجم زیادی از Hardware، کار خود را آغاز کند.

علاوه بر این، Public Cloud معمولاً امکاناتی مانند Automation، Global Availability و High Availability را نیز در اختیار کاربران قرار می‌دهد. البته نحوه استفاده از این قابلیت‌ها به سرویس انتخاب‌شده و معماری Application بستگی دارد.

مدل‌های سرویس در Public Cloud

 Public Cloud می‌تواند سرویس‌ها را در سطوح مختلفی ارائه کند. تفاوت این مدل‌ها بیشتر به میزان مسئولیتی مربوط می‌شود که بر عهده Provider و مشتری قرار دارد.

IaaS

در Infrastructure as a Service یا IaaS، Provider منابع پایه مانند Compute، Storage و Networking را ارائه می‌کند و مشتری کنترل بیشتری روی سیستم‌عامل، Application و Configurationهای خود دارد.

این مدل برای سازمان‌هایی مناسب است که به کنترل بیشتری روی Infrastructure نیاز دارند، اما نمی‌خواهند سخت‌افزار فیزیکی را خودشان مدیریت کنند.

PaaS

در Platform as a Service یا PaaS، Provider علاوه بر Infrastructure، بخش بیشتری از محیط اجرای Application را نیز مدیریت می‌کند. در نتیجه Developer می‌تواند تمرکز بیشتری روی Code و Application داشته باشد.

این مدل معمولاً برای تیم‌هایی جذاب است که می‌خواهند بدون درگیر شدن با جزئیات زیاد Infrastructure، Application خود را توسعه و Deploy کنند.

SaaS

در Software as a Service یا SaaS، کاربر مستقیماً از یک نرم‌افزار آماده استفاده می‌کند و مدیریت بخش عمده Infrastructure و    Application بر عهده Provider است.

برای مثال، سرویس‌های آنلاین Email، Collaboration و برخی ابزارهای Business در این دسته قرار می‌گیرند.

Serverless

 Serverless نیز رویکرد دیگری در Public Cloud است که در آن Provider بخش قابل‌توجهی از مدیریت Server و زیرساخت اجرای Code را بر عهده می‌گیرد. Developer بیشتر روی منطق Application تمرکز می‌کند و منابع موردنیاز می‌توانند بر اساس Event یا میزان استفاده مدیریت شوند.

در نتیجه، Public Cloud فقط به اجاره یک Server محدود نمی‌شود؛ بلکه می‌تواند از Infrastructure خام تا Platform و حتی Software آماده را به‌عنوان سرویس در اختیار کاربران قرار دهد.

مزایای Public Cloud

یکی از مهم‌ترین دلایل استقبال از Public Cloud، امکان استفاده از Infrastructure بدون نیاز به خرید و نگهداری مستقیم سخت‌افزار است. سازمان می‌تواند منابع موردنیاز خود را در مدت کوتاهی ایجاد کند و به‌جای سرمایه‌گذاری سنگین اولیه، هزینه را بر اساس مدل مصرف سرویس مدیریت کند.

از طرف دیگر، Scalability باعث می‌شود منابع با شرایط Application هماهنگ شوند. اگر تعداد کاربران افزایش پیدا کند، ظرفیت Infrastructure نیز می‌تواند افزایش یابد و در زمان کاهش تقاضا، منابع اضافی کاهش پیدا کنند.

مهم‌ترین مزایای Public Cloud را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

توضیح

مزیت

کاهش نیاز به خرید Server و تجهیزات فیزیکی

هزینه اولیه کمتر

امکان افزایش یا کاهش منابع بر اساس نیاز

Scalability

ایجاد منابع در زمان کوتاه

سرعت راه‌اندازی

دسترسی به سرویس‌ها و منابع مختلف

انعطاف‌پذیری

امکان استفاده از Regionهای مختلف

Global Availability

مدیریت خودکار بسیاری از فرآیندهای Infrastructure

Automation

نگهداری زیرساخت فیزیکی بر عهده Provider است

کاهش مدیریت Hardware

این مزایا به‌خصوص برای Startupها و تیم‌های توسعه نرم‌افزار اهمیت دارند؛ زیرا می‌توانند بدون ساخت Infrastructure بزرگ، کار خود را شروع کنند و هم‌زمان با رشد محصول، منابع را افزایش دهند.

معایب و چالش‌های Public Cloud

Public Cloud با وجود مزایای فراوان، یک راه‌حل بدون محدودیت نیست. انتقال Infrastructure به Cloud برخی مسئولیت‌ها را کاهش می‌دهد، اما در عوض چالش‌های جدیدی در زمینه مدیریت هزینه، Security و Architecture ایجاد می‌کند.

یکی از موارد مهم، Vendor Lock-in است. اگر Application به سرویس‌های اختصاصی یک Provider وابستگی زیادی پیدا کند، انتقال آن به Cloud Provider دیگر ممکن است زمان‌بر و پرهزینه باشد.

مدیریت هزینه نیز اهمیت زیادی دارد. ایجاد منابع متعدد، استفاده نکردن از منابع و تنظیمات نادرست می‌تواند هزینه ماهانه را افزایش دهد. به همین دلیل Monitoring و Cost Optimization باید از ابتدا مورد توجه قرار بگیرند.

چالش دیگر، پیچیدگی محیط Cloud است. Providerهای بزرگ تعداد زیادی سرویس مختلف ارائه می‌کنند و استفاده صحیح از آن‌ها به دانش فنی نیاز دارد. بنابراین مهاجرت به Public Cloud لزوماً به معنای ساده‌تر شدن همه جنبه‌های Infrastructure نیست.

در نهایت، موضوعاتی مانند Compliance، وابستگی به Internet و کنترل محدودتر روی زیرساخت فیزیکی نیز باید پیش از انتخاب Public Cloud بررسی شوند.

Public Cloud در برابر Private Cloud

Public Cloud  و Private Cloud هر دو برای ارائه منابع Cloud استفاده می‌شوند، اما در نحوه مالکیت، مدیریت و استفاده از   Infrastructure تفاوت‌هایی دارند.

در Public Cloud، Infrastructure توسط یک Cloud Provider مدیریت می‌شود و منابع آن به مشتریان مختلف ارائه می‌شوند. در مقابل، Private Cloud برای یک سازمان یا مجموعه مشخص طراحی شده و کنترل بیشتری روی Infrastructure در اختیار آن سازمان قرار می‌گیرد.

Private Cloud

Public Cloud

معیار

سازمان یا Provider اختصاصی

عمدتاً توسط Provider

مدیریت Infrastructure

معمولاً بیشتر

معمولاً کمتر

هزینه اولیه

وابسته به ظرفیت Infrastructure

بسیار بالا

وابسته به Scalability

بیشتر

کمتر

مدیریت Hardware

معمولاً بر عهده سازمان

بر عهده Provider

معمولاً بر عهده سازمان

وابسته به معماری

بالا

انعطاف‌پذیری

نیازهای خاص و کنترل بیشتر

طیف گسترده‌ای از Workloadها

مناسب برای

البته این مقایسه به این معنا نیست که یکی همیشه بهتر از دیگری است. انتخاب میان Public و Private Cloud باید بر اساس عواملی مانند نوع  Workload، Security، Compliance، هزینه و میزان کنترل موردنیاز انجام شود.

Public Cloud در برابر Hybrid Cloud

گاهی یک سازمان نمی‌تواند تمام Workloadهای خود را در Public Cloud قرار دهد. ممکن است بخشی از داده‌ها به دلیل الزامات امنیتی یا قانونی در محیط اختصاصی باقی بمانند، در حالی که سایر Applicationها روی Public Cloud اجرا شوند.

اینجاست که Hybrid Cloud اهمیت پیدا می‌کند.

در مدل Hybrid، منابع یک محیط Private یا On-Premises با منابع Public Cloud در یک معماری ترکیب می‌شوند. سازمان می‌تواند بر اساس نیاز خود تصمیم بگیرد کدام Workload در کدام محیط اجرا شود.

برای مثال، یک شرکت ممکن است Database حاوی اطلاعات حساس را در محیط اختصاصی خود نگه دارد، اما Web Application را روی Public Cloud اجرا کند. در چنین معماری، ارتباط میان این دو محیط باید به‌درستی طراحی و ایمن‌سازی شود.

تفاوت اصلی را می‌توان این‌گونه خلاصه کرد:

رویکرد

مدل

استفاده از زیرساخت Cloud Provider

Public Cloud

محیط Cloud اختصاصی برای یک سازمان

Private Cloud

ترکیب محیط Private/On-Premises با Public Cloud

Hybrid Cloud

Hybrid Cloud در واقع تلاش می‌کند مزایای هر دو محیط را در کنار یکدیگر قرار دهد. البته مدیریت چنین معماری‌ای می‌تواند پیچیده‌تر باشد و به طراحی دقیق Network، Security و Data Management نیاز دارد.

امنیت در Public Cloud

یکی از برداشت‌های اشتباه درباره Public Cloud این است که چون زیرساخت توسط یک Provider بزرگ مدیریت می‌شود، دیگر سازمان مسئولیتی در قبال امنیت ندارد. در واقع، امنیت در Cloud معمولاً بر اساس مفهوم Shared Responsibility Model یا مدل مسئولیت مشترک مدیریت می‌شود.

در این مدل، Cloud Provider  مسئولیت امنیت بخش‌هایی از زیرساخت فیزیکی را بر عهده دارد؛ اما مشتری نیز باید از Applicationها، داده‌ها، کاربران و Configurationهای خود محافظت کند.

برای مثال، Provider ممکن است از Data Center و Hardware محافظت کند، اما اگر یک Storage با دسترسی عمومی اشتباه تنظیم شود، این موضوع می‌تواند به مسئولیت مشتری مربوط باشد.

مهم‌ترین موضوعات در امنیت Public Cloud شامل موارد زیر هستند:

  • Identity and Access Management (IAM)
  • مدیریت صحیح کاربران و Permissionها
  • Encryption داده‌ها
  • کنترل ارتباطات شبکه
  • Monitoring و Logging
  • Backup و Recovery
  • بررسی Configurationهای امنیتی

بنابراین، Public بودن Cloud به معنای عمومی بودن داده‌ها نیست؛ اما امنیت مناسب به استفاده صحیح از ابزارها و Configurationهای Cloud وابسته است.

 Public Cloud و DevOps

Public Cloud نقش مهمی در گسترش بسیاری از روش‌ها و فرآیندهای DevOps داشته است. یکی از مهم‌ترین دلایل این ارتباط، امکان ایجاد و مدیریت سریع Infrastructure است.

در یک محیط سنتی، ایجاد یک Server جدید ممکن است به خرید سخت‌افزار، نصب سیستم و انجام مراحل مختلف پیکربندی نیاز داشته باشد. در Public Cloud، بسیاری از این کارها می‌توانند از طریق API، ابزارهای Automation یا Infrastructure as Code انجام شوند

برای مثال، یک تیم می‌تواند:

  • Infrastructure را با IaC تعریف کند.
  • تغییرات را در Version Control ذخیره کند.
  • از طریق CI/CD تغییرات را بررسی کند.
  • Infrastructure را به‌صورت خودکار ایجاد یا به‌روزرسانی کند.

این مدل با بسیاری از اصول DevOps مانند Automation، سرعت و تکرارپذیری هماهنگ است.

با این حال، Public Cloud به‌تنهایی باعث پیاده‌سازی DevOps نمی‌شود. Culture، Collaboration و فرآیندهای مناسب همچنان نقش مهمی دارند؛ همان‌طور که در مقاله‌های Pillar قبلی بررسی کردیم.

Public Cloud  و  Cloud Native

 Cloud Native به رویکردی برای توسعه و اجرای Applicationها گفته می‌شود که از قابلیت‌های محیط Cloud استفاده می‌کند. Public Cloud یکی از محیط‌های مناسب برای اجرای این نوع Applicationها محسوب می‌شود، زیرا منابع انعطاف‌پذیر و سرویس‌های متنوعی را در اختیار تیم‌ها قرار می‌دهد.

Applicationهای Cloud Native معمولاً از مفاهیم و فناوری‌هایی مانند موارد زیر استفاده می‌کنند:

  • Containers
  • Microservices
  • Kubernetes
  • Automation
  • Continuous Delivery
  • Infrastructure as Code

تصور کنید یک Application از چندین سرویس مستقل تشکیل شده است. هر سرویس ممکن است نیاز پردازشی متفاوتی داشته باشد. Public Cloud می‌تواند امکان مدیریت و مقیاس‌پذیری این منابع را فراهم کند.

در چنین معماری‌هایی، Containerها برای بسته‌بندی Application، Docker برای ساخت و اجرای آن‌ها و Kubernetes برای مدیریت و Orchestration Containerها کاربرد دارند. البته هرکدام از این مفاهیم موضوع مستقلی در Pillar محتوایی هستند و در مقاله‌های بعدی به‌صورت عمیق‌تر بررسی خواهند شد.

ارائه‌دهندگان اصلی   Public Cloud

بخش بزرگی از بازار Public Cloud در اختیار Providerهای بزرگی قرار دارد که مجموعه‌ای گسترده از خدمات Infrastructure و Platform را ارائه می‌کنند.

سه نام شناخته‌شده در این حوزه عبارت‌اند از:

  • AWS
  • Microsoft Azure
  • Google Cloud

هرکدام از این Providerها سرویس‌هایی در حوزه‌های مختلف مانند Compute، Storage، Database، Networking، Security،  AI  و Analytics ارائه می‌دهند.

تفاوت میان آن‌ها فقط به قیمت محدود نمی‌شود. تنوع سرویس‌ها، Regionهای جغرافیایی، ابزارهای مدیریتی، مدل قیمت‌گذاری و سازگاری با نیازهای سازمان نیز در انتخاب یک Provider اهمیت دارند.

برخی حوزه‌های اصلی خدمات

Provider

Compute، Storage، Database، AI و خدمات Cloud

AWS

Cloud Infrastructure، Application Platform و خدمات سازمانی

Microsoft Azure

Cloud Infrastructure، Data Analytics و AI

Google Cloud

انتخاب Provider مناسب باید بر اساس نوع Workload و نیازهای واقعی سازمان انجام شود. برای مثال، یک کسب‌وکار ممکن است به دلیل معماری فعلی Application یا ابزارهای مورد استفاده خود، یک Provider را مناسب‌تر از گزینه‌های دیگر بداند.

در عین حال، استفاده از بیش از یک Provider نیز ممکن است. این رویکرد می‌تواند به سمت Multi Cloud حرکت کند که یکی از موضوعات بعدی همین Pillar است.

کاربردهای Public Cloud

Public Cloud در طیف گسترده‌ای از پروژه‌ها و کسب‌وکارها استفاده می‌شود. از یک وب‌سایت کوچک گرفته تا یک Application جهانی، هر Workload بسته به نیاز خود می‌تواند از سرویس‌های مختلف Public Cloud استفاده کند.

یکی از رایج‌ترین کاربردها، Hosting وب‌سایت و Application است. سازمان‌ها می‌توانند منابع پردازشی موردنیاز خود را در Cloud ایجاد کنند و Applicationهای خود را بدون مدیریت مستقیم Hardware اجرا کنند.

Public Cloud  همچنین در زمینه‌های زیر کاربرد زیادی دارد:

  • Development و Testing:ایجاد سریع Environmentهای جدید برای تیم‌های توسعه.
  • :Data Storage ذخیره و مدیریت حجم زیادی از فایل‌ها و داده‌ها.
  • Backup و :Disaster Recovery نگهداری نسخه‌های پشتیبان و آماده‌سازی محیط بازیابی.
  • :Data Analytics پردازش و تحلیل داده‌های حجیم.
  • AI و :Machine Learning استفاده از منابع پردازشی برای آموزش و اجرای مدل‌ها.
  • Mobile و :Web Applications اجرای Backend و سرویس‌های موردنیاز

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های Public Cloud این است که سازمان‌ها می‌توانند منابع را متناسب با نوع Workload انتخاب کنند. همه Applicationها لزوماً به یک مدل Infrastructure نیاز ندارند.

 Public Cloud برای چه کسب‌وکارهایی مناسب است؟

Public Cloud می‌تواند برای سازمان‌های مختلف مناسب باشد، اما مزایای آن برای بعضی کسب‌وکارها بیشتر است.

Startupها یکی از نمونه‌های مهم هستند. یک Startup معمولاً نمی‌خواهد در ابتدای فعالیت خود سرمایه زیادی برای خرید Server و تجهیزات Network اختصاص دهد. Public Cloud به آن اجازه می‌دهد با منابع محدود شروع کند و در صورت رشد محصول، Infrastructure خود را توسعه دهد.

تیم‌های Software Development نیز می‌توانند از Public Cloud برای ایجاد سریع Environmentهای Development و Testing استفاده کنند. به‌جای اینکه برای هر پروژه یا آزمایش، زیرساخت جدیدی به‌صورت فیزیکی آماده شود، منابع می‌توانند در زمان کوتاهی ایجاد و پس از پایان کار حذف شوند.

 Public Cloud همچنین می‌تواند برای کسب‌وکارهایی مناسب باشد که:

  • Traffic متغیری دارند.
  • به Scalability سریع نیاز دارند.
  • نمی‌خواهند Hardware فیزیکی مدیریت کنند.
  • کاربران آن‌ها در مناطق جغرافیایی مختلف قرار دارند.
  • به سرویس‌های مدرن Cloud مانند AI یا Serverless نیاز دارند.

با این حال، انتخاب Public Cloud باید بر اساس نیاز واقعی انجام شود و نباید صرفاً به دلیل محبوبیت این مدل باشد.

چه زمانی Public Cloud انتخاب مناسبی نیست؟

 Public Cloud برای بسیاری از سناریوها انتخاب مناسبی است، اما همیشه بهترین گزینه نیست.

برای مثال، بعضی سازمان‌ها به دلیل الزامات قانونی یا حساسیت بالای داده‌ها ممکن است نیاز داشته باشند بخش مشخصی از Workloadهای خود را در محیط اختصاصی نگه دارند. در چنین شرایطی، استفاده از Private Cloud یا Hybrid Cloud می‌تواند مناسب‌تر باشد.هزینه نیز باید بررسی شود. اگر یک Workload برای مدت طولانی به مقدار زیادی از منابع ثابت نیاز داشته باشد، سازمان باید هزینه Public Cloud را با گزینه‌های دیگر مقایسه کند. مدل Pay-as-you-go همیشه به معنای ارزان‌تر بودن نیست.

در بعضی موارد نیز وابستگی شدید به سرویس‌های اختصاصی یک Provider می‌تواند باعث ایجاد Vendor Lock-in شود. اگر انتقال   Application به Provider دیگر دشوار باشد، سازمان ممکن است در آینده با محدودیت روبه‌رو شود .به همین دلیل، قبل از انتخاب Public Cloud باید مواردی مانند نوع Workload، هزینه، Security، Compliance و نیاز به کنترل Infrastructure بررسی شوند.

هزینه Public Cloud چگونه محاسبه می‌شود؟

یکی از ویژگی‌های مهم Public Cloud، مدل پرداخت بر اساس مصرف است. سازمان معمولاً به‌جای خرید مستقیم سخت‌افزار، برای منابع و سرویس‌هایی که استفاده می‌کند هزینه پرداخت می‌کند.

این هزینه می‌تواند به عوامل مختلفی وابسته باشد:

تأثیر بر هزینه

عامل

نوع و میزان استفاده از منابع پردازشی

Compute

حجم و نوع فضای ذخیره‌سازی

Storage

میزان انتقال داده

Network

نوع و میزان استفاده از سرویس Database

Database

استفاده از سرویس‌های دیگر مانند Monitoring یا AI

Additional Services

برای مثال، ایجاد یک Virtual Machine فقط شامل هزینه پردازشی نیست. Storage، انتقال داده، Backup و سرویس‌های جانبی نیز ممکن است روی هزینه نهایی تأثیر بگذارند.

به همین دلیل، Cost Management یکی از بخش‌های مهم مدیریت Public Cloud است. استفاده از Monitoring، بررسی منابع بدون استفاده و انتخاب مدل مناسب برای Workload می‌تواند به کنترل هزینه‌ها کمک کند.

جمع‌بندی

Public Cloud مدلی از Cloud Computing است که در آن منابع و سرویس‌های مختلف توسط Cloud Provider ارائه می‌شوند و کاربران می‌توانند بر اساس نیاز خود از آن‌ها استفاده کنند. این مدل به سازمان‌ها اجازه می‌دهد بدون خرید و مدیریت مستقیم تمام زیرساخت فیزیکی، Applicationها و سرویس‌های خود را اجرا کنند.

مزایایی مانند Scalability، سرعت راه‌اندازی، انعطاف‌پذیری و دسترسی به سرویس‌های متنوع باعث شده‌اند Public Cloud به یکی از رایج‌ترین مدل‌های Cloud Computing تبدیل شود.

در عین حال، استفاده از آن چالش‌هایی مانند مدیریت هزینه، Vendor Lock-in، Security و Compliance نیز دارد. به همین دلیل، انتخاب Public Cloud باید بر اساس نیازهای فنی و تجاری هر سازمان انجام شود.

 Public Cloud همچنین با مفاهیمی مانند Cloud Native، DevOps، Containers، Kubernetes و Infrastructure as Code ارتباط نزدیکی دارد و نقش مهمی در شکل‌گیری معماری‌های مدرن نرم‌افزاری ایفا می‌کند.

در مقاله بعدی، به سراغ Private Cloud چیست؟ می‌رویم و تفاوت آن با Public Cloud را با جزئیات بیشتری بررسی می‌کنیم.

سوالات متداول

Public Cloud چیست؟

Public Cloud مدلی از رایانش ابری است که در آن منابعی مانند Compute، Storage، Networking و سایر سرویس‌ها توسط یک  Cloud Provider در اختیار کاربران و سازمان‌ها قرار می‌گیرند.

آیا Public Cloud امن است؟

بله، Public Cloud می‌تواند امکانات امنیتی گسترده‌ای ارائه دهد؛ اما امنیت به Configuration صحیح، مدیریت دسترسی‌ها و مسئولیت‌های مشترک Provider و مشتری نیز وابسته است.

تفاوت Public Cloud و Private Cloud چیست؟

در Public Cloud، زیرساخت توسط یک Provider برای ارائه خدمات Cloud مدیریت می‌شود. Private Cloud محیطی اختصاصی‌تر برای یک سازمان فراهم می‌کند و معمولاً کنترل بیشتری روی Infrastructure در اختیار آن سازمان قرار می‌دهد.

آیا Public Cloud برای کسب‌وکارهای کوچک مناسب است؟

بله، Public Cloud می‌تواند برای کسب‌وکارهای کوچک و Startupها مناسب باشد، زیرا نیاز به سرمایه‌گذاری اولیه سنگین روی Hardware را کاهش می‌دهد و امکان افزایش منابع در زمان رشد کسب‌وکار را فراهم می‌کند.

معروف‌ترین Public Cloud Providerها کدام‌اند؟

از شناخته‌شده‌ترین Providerهای Public Cloud می‌توان به AWS، Microsoft Azure و Google Cloud اشاره کرد.

آیا استفاده از Public Cloud همیشه ارزان‌تر است؟

خیر. مدل پرداخت بر اساس مصرف می‌تواند در برخی شرایط به کاهش هزینه‌ها کمک کند، اما استفاده کنترل‌نشده از منابع یا انتخاب معماری نامناسب ممکن است هزینه‌ها را افزایش دهد. به همین دلیل مدیریت هزینه در Cloud اهمیت زیادی دارد.

مقالات پربازدید

Leave A Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *